dinsdag 8 december 2009

Ze komen 8-12-2009

Jeetje, zeg. Ik ben wel aan het schrijven geslagen
Deze lijkt me een beetje het einde van de voorstelling achtig

Ze komen
Met z'n allen
Ze komen en slepen ons mee
Weg van hier
Naar de grote onbekende wereld

Waar buiten spelen gevaarlijk is
en mannen eng zijn
Waar je altijd moet weten hoe laat het is
en moet weten wat je de volgende dag gaat doen
En de dag daarna
En de dag daarna
Je moet redelijk denken
en weten wat dat betekend
weten hoe dat moet.
En weten hoe je moet koken,
voor andere moet zorgen
voor jezelf moet zorgen
Wat het beste is om te doen in
welke situatie.
Wat goed en slecht is.
Wat je wel moet eten en niet.
Wanneer je moet stoppen
omdat het genoeg en goed is en
wanneer je net nog een stukje door moet
om dat te bereiken wat je bereiken wil.
En dat is het moeilijkste
want dan moet je eerst weten wat je bereiken wil
Je moet kiezen
Je moet bang zijn
En niet bang zijn om bang te zijn
Je moet een stap maken die je eigenlijk niet kan
Dingen doen die je eigenlijk niet wil
En altijd altijd altijd
redelijk blijven denken
en weten hoe laat het is
en oppassen
en opletten
en uitkijken
en slim zijn
en doen wat je moet doen

Daar brengen ze ons heen
Daar willen ze ons hebben
Ze duwen ons van hier
Langzaam maar zeker
Zeker gaat het gebeuren
Verzetten heeft geen zin
De grote onbekende wereld
komt en slokt ons op
We verdwijnen in de massa
We lopen door de war
En langzaam maar zeker
Zeker gaat het gebeuren
Raken we eraan gewend
We vergeten
hoe goed het was
hoe fijn
hoe onschuldig
hoe
bang we waren
voor dit moment

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen